Έλληνας παραδοσιοκράτης, πρωτοπόρος κοινωνιολόγος και δημοσιολόγος, φιλόσοφος, δημοσιογράφος, ποιητής και κριτικός θεάτρου, πολιτικός στοχαστής, διανοούμενος κι ένα από τα πλέον ριζοσπαστικά πνεύματα της συντηρητικής παρατάξεως στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Μύτικας της Χαλκίδας στην Εύβοια και πέθανε στις 16 Μαΐου 1968 από υπερτασική εγκεφαλοπάθεια στην Αθήνα. Η οικογένεια Λεμπέση, σημαντική ιστορική οικογένεια ναυμάχων, αρβανίτες στην καταγωγή, μετακινήθηκε από την Ύδρα όπου κατοικούσαν και εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια, αρχικά στο χωριό Φίλα κι αργότερα στο Μύτικα, μια περιοχή λίγο έξω από την Χαλκίδα. Παρακολούθησε τα μαθήματα της βασικής εκπαιδεύσεως στη γενέτειρα του και κάποια έτη από τα μαθήματα της Μέσης εκπαιδεύσεως στη Χαλκίδα όμως αποβλήθηκε από το εκεί Γυμνάσιο με αιτία μια έκθεση του που χαρακτηρίστηκε ως αναρχικών αντιλήψεων, λόγος για τον οποίο ολοκλήρωσε τα μαθήματα της Μέσης Εκπαιδεύσεως στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε ο επιχειρηματίας πατέρας του Βασίλειος Λεμπέσης. Ο Ευάγγελος μετά την αποφοίτηση του, το 1920, σπούδασε για 6 ½ περίπου χρόνια, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία, έχοντας αρχικά για κηδεμόνα του έναν Εβραίο Γερμανό πολίτη, τον οποίο απέπεμψε λόγω της σκληρότητος του. Σύμφωνα με το αυτοβιογραφικό του σημείωμα, στη Γερμανία σπούδασε Κοινωνιολογία και το 1927 υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή, με θέμα: «Συμβολή εις την Κοινωνιολογίαν του Ελληνισμού» στον καθηγητή του Franz Oppenheimer. Πλην της κοινωνιολογίας παρακολούθησε μαθήματα Φιλοσοφίας, Ψυχολογίας, Πολιτικής Οικονομίας, Δημοσιονομίας, Αρχών Δημοσίου, Συνταγματικού, Διοικητικού και Διεθνούς Δικαίου, Ανθρωπολογίας, Εθνολογίας, Κοινωνικής Πολιτικής, Αγροτικής Οικονομίας, Πολιτική και Επιστημονικής Δημοσιογραφίας. Ο Λεμπέσης, ο οποίος στα φοιτητικά του χρόνια υπήρξε εξτρεμιστής και αναρχικός, δεν κατόρθωσε να υποστηρίξει την διδακτορική του διατριβή στη Γερμανία καθώς συνέβη ο θάνατος του πατέρα του και ο θείος του, που ανέλαβε την επιχείρηση, προκάλεσε την πτώχευση της, προκαλώντας έλλειψη χρημάτων στο νεαρό Ευάγγελο, γεγονός που τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει την προσπάθεια του να υποστηρίξει την διατριβή του. Μετά τη Γερμανία, πάντα στο πλαίσιο των σπουδών του, βρέθηκε στο Παρίσι για δύο χρόνια, και την Ιταλία για ενάμισυ χρόνο και παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης, Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας, Ποιήσεως, Κριτικής, Ευρωπαϊκής Δημοσιογραφίας ενώ ήταν επίσης πτυχιούχος Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, αντικείμενο που σπούδασε σε ώριμη ηλικία στην Ελλάδα. Το 1931 ο Λεμπέσης επέστρεψε στην Ελλάδα και ανακηρύχθηκε Καθηγητής Κοινωνιολογίας στην τότε Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών, όμως υπέβαλε την παραίτηση του μετά την λήξη εκείνου του Ακαδημαϊκού έτους. Έκτοτε και έως το 1935 εργάστηκε ως αρθρογράφος του περιοδικού «Οικονομικός Ταχυδρόμος» και το 1938 ως διευθυντής συντάξεως του περιοδικού «Εργασία» ενώ από το 1938 υπηρέτησε ως διευθυντής της Υπηρεσίας Μελετών στην Αγροτική Τράπεζα, θέση που διατήρησε ως το 1958, ενώ από το 1954 έως το 1956 ήταν διευθυντής στη Γενική Διεύθυνση Τύπου, του Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως. Την περίοδο 1946-1947 ήταν Διευθυντής Τύπου και το 1948 σχολιαστής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών. Το 1945 κυκλοφόρησε για 4 μόνο μήνες την περιοδική έκδοση «Κοινωνιολογική Επιθεώρηση», με ιδιαίτερα υψηλή ποιότητα ύλης και ομάδα κορυφαίων αρθρογράφων και συνεργατών, τα τεύχη της οποίας εξέδωσαν σε φωτογραφική ανατύπωση το χειμώνα του 2004-2005 οι εκδόσεις «Παπαζήση». Το 1955 ο Λεμπέσης δίδαξε σε Σχολή Επαγγελματικού Προσανατολισμού και το 1962 υπέβαλε στην Αθήνα τη διδακτορική του διατριβή με θέμα «Συμβολή στην Κοινωνιολογία του Ελληνισμού» και ανακηρύχθηκε διδάκτορας. Το 1958 υπέβαλε την παραίτηση του, αποχώρησε από την Αγροτική Τράπεζα με εθελούσια έξοδο και συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα. Την περίοδο 1959-60 δίδαξε ως καθηγητής στην Εθνική σχολή Πολέμου και στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Διορίστηκε καθηγητής Κοινωνιολογίας στην Πάντειο το 1931 έως και το 1932 Εργάστηκε στην Κρατική Ραδιοφωνία, την Αγροτική Τράπεζα, στο Υπουργείο Προεδρίας και ως αρθρογράφος στον Τύπο (κυρίως στον Οικονομικό Ταχυδρόμο).

Την περίοδο 1946-1947 ήταν Διευθυντής Τύπου και το 1948 σχολιαστής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών.

Το 1955 ο Λεμπέσης δίδαξε σε Σχολή Επαγγελματικού Προσανατολισμού και το 1958 υπέβαλε την παραίτηση του, αποχώρησε από την Αγροτική Τράπεζα με εθελούσια έξοδο και συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα.

Την περίοδο 1959-60 δίδαξε ως καθηγητής στην Εθνική σχολή Πολέμου και στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

«Τι είναι και τι θέλει ο Μαρξισμός» το 1948,

«Η επαναστατική μάζα» το 1950,

«Μαρξισμός-Ανάλυση και κριτική» το 1954-55

«Κομμουνισμός-Ανάλυση και κριτική» το 1957, «Κοινωνιολογία των ιδεών και των ουτοπιών», «Το έθνος των Ελλήνων», «Συμβολή εις την κοινωνιολογία του καπιταλισμού», «Μύθος και πραγματικότης της αστικής κοινωνίας» το 1963, διατριβή επί διδακτορία η οποία υποβλήθηκε στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε. [Ανώτατη Σχολή Οικονομικών & Εμπορικών Επιστημών]. «Ο άνθρωπος και η τεχνική», «Η παρακμή της Δύσεως. Εισαγωγή στην φιλοσοφία του Σπένγκλερ», «Μονοπωλιακός καπιταλισμός» το 1972, μεταθανάτιος έκδοση, «Μονοπωλιστικός Συνδικαλισμός» το 1973, μεταθανάτιος έκδοση. Μονογραφίες «Ελευθέριος Βενιζέλος», «Αντι-Βενιζέλος», «Ζαχαρίας Παπαντωνίου».